Za nami XX finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Już XX. W tym roku graliśmy z pompą. Stało się tradycją, że wielu uczniów Gimnazjum nr 1 w Międzyrzeczu uczestniczy w nim jako wolontariusze, ale w tym roku nie tylko jako wolontariusze. Uczniowie ci, urodzili się kiedy Orkiestra już grała. Miała najpierw 4, później 5 a następnie 6 lat. Długo nasi uczniowie musieli czekać, aby dołączyć i zagrać w tak wspaniałym zespole.
Dnia 25 listopada 2011 roku w ramach projektu edukacyjnego "Bezpieczna droga do szkoły" klasa Ib i IIIc Gimnazjum nr 1 w Międzyrzeczu przygotowała spotkanie mające na celu nauczenie uczniów klasy pierwszej ze Szkoły Podstawowej nr 2, jak ważna jest sprawa bezpieczeństwa na drodze i że w dużej mierze zależy ona od nas samych i naszego zachowania. Pieczę nad całym przedsięwzięciem miały pani Anna Lipnicka i pani Alicja Bartkowiak. Same przygotowania trwały już od dłuższego czasu.
W serwisie został udostępniony plan zajęć na II semestr 2011/2012.
Pliki do pobrania w zakładce z planem.
Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z obchodów 100-rocznicy urodzin Czesława Miłosza w Gimnazjum nr 1 w Międzyrzeczu.
Czesław Miłosz istnieje w świadomości współczesnego Polaka jako jeden z nieodłącznych elementów mitologizujących kraj ojczysty oraz jego arkadyjskie piękno. Jego poezja w znaczny sposób sięgała do głęboko zakorzenionych archetypicznych obrazów dzieciństwa, czasu, w którym idealna symbioza natury z ciekawością poznawania świata dostarczała niezwykłych bodźców oraz gwałtownych uczuć. Funkcjonuje również jako osoba kontrowersyjna i budząca co najmniej mieszane uczucia z powodu tzw. flirtu z system socjalistycznym zaraz po II wojnie światowej. Jego emigracja, trudna i przymusowa, zaowocowała bogatym dorobkiem literackim, który początkowo doceniany był przede wszystkim za granicą. Po roku 1980 i przyznanej mu literackiej Nagrody Nobla jego utwory zaczęły się coraz częściej pojawiać w nieocenzurowanej formie, a sam autor rok później pojawił się w kraju, gdzie entuzjastycznie witały go elity intelektualne.
Obecne czasy mają jedną zdumiewającą cechę – każdy może stać się sławny. I, umówmy się, autentyczny talent pozostaje jedynie gdzieś w domyśle twórców i producentów. Kandydaci taśmowo są rekonstruowani od nowa, lepi się od nowa ich osobowość lub daje dowolność w szokowaniu zgromadzonej tłumnie przed telewizorami widowni, ekscytującej się po szarym, przaśnym dniu. Taki "talent" może śpiewać niezbyt czysto, mówić niezbyt składnie i poprawnie, żonglować nieudolnie albo fikać kozły jednocześnie grając na akordeonie. O wiele ważniejszy jednak jest jego Public Relations, czyli wygląd, makijaż, ubranie, kontrowersyjne wypowiedzi, szokujące zachowanie. To wystarczy, aby nowi celebryci spoglądali przez jakiś czas z okienka TV lub magazynów swoimi wyretuszowanymi uśmiechami, wabiąc do kolorowego światka high life.